હવે આ શેરી મો નીકળું ને રસ્તો જડે નહી
મને શું થયું છે ગલીમો હતું ઘર જડે નહી

કારણ વગર માણસ ઉત્પાત લઇ ને ફરે
રણમો કદી વીના કારણ વંટોળ ચડે નહી

નક્કી ગયું કોઈ રણ મહી રસ્તા પડે નહી
વેરાન પીધોછે એટલેતો દરિયા જડે નહી

બે ખબરે ક્યાંક જઈ રહ્યો છુ,સમજ પડે નહી
મઝિલે, હશે મુકામ,દિશાઓ આમ છળે નહી

રાહ જોઇને દિવસ રાત,એ થાકી ગયો હસે
નકામો નહી તો મારી જેમ દરિયો રડે નહી

લાગણી હસે તેમની તોયે પત્થર જેવી હસે
નહીતો ફૂલ જેવા મિત્રો કદી મને નડે નહી

આયખામાં ભૂલ થવાનું લખ્યું હસે ઓ રામ
લક્ષ્મણ રેખાની બહાર આમ પગલું પડે નહી 

-પ્રહેલાદભાઈ પ્રજાપતિ

Categories: ,

Leave a Reply